Muchołówka amerykańska
Muchołówka amerykańska jest przedstawicielem rodzaju Dionaea. Odkryta została w 1759 roku, jednak nazwana i opisana została dopiero 9 lat później bo w 1968 roku przez Johna Ellisa. Muchołówki występują w Północnej i Południowej Karolinie (USA), a znaleźć je można w przybliżeniu na obszarze ok. 150 km wokół miasta Wilmington. Niedawno znaleziono także występowanie tej rośliny w północno-zachodniej części Florydy.
Środowiskiem naturalnym muchołówki są tereny podmokłe, ubogie w składniki odżywcze. W naturze jako sąsiadów mają także inne rośliny owadożerne, takie jak np. sarracenie. Od wiosny do jesieni muchołówki żyją w stosunkowo dużych temperaturach (latem sięgają nawet 30°C), zimą natomiast spada do ok. 10°C.
Muchołówka tworzy zwarte przyziemne rozety. Jest raczej małych rozmiarów. Wyjątek stanowią jednak odmiany rosnące wzdłuż (np. Dutch). Liście dorosłych roślin sięgają zazwyczaj 8-9 cm długości i wyrastają z podziemnych bulwiastych kłączy. Roślina pobiera wodę za pomocą niewielkich, delikatnych korzeni. Bardzo łatwo rozmnażają się przez podział kłącza. Pojedyncza muchołówka może zyskać 20 cm średnicy.
Liść muchołówki składa się z części asymilacyjnej oraz liścia właściwego złożonego z 2 blaszek (pułapki). Na brzegach liścia umieszczone są włoski mające zapobiec ucieczce ofiary po zamknięciu się pułapki. Owady wabione są słodkim nektarem oraz czerwonym ubarwieniem liści. To jak liście są ubarwione zależy od czasu działania na nie światła słonecznego. Poza trawieniem owadów muchołówka czerpie pokarm z procesu fotosyntezy.
Kwitnąc wiosną muchołówka wypuszcza pęd kwiatostanowy, na którym znajduje się 3-10 białych kwiatów. Przez kwitnienie roślina osłabia się, a u słabych roślin może doprowadzić nawet do obumarcia rośliny. Kwiaty muchołówki nie wyglądają zbyt efektownie więc dla dobra rośliny najlepiej odciąć pęd po jego wypuszczeniu.
Łapanie zdobyczy przez muchołówki jest najbardziej efektowne spośród wszystkich roślin owadożernych. Pułapką są dwie blaszki liścia, a na ich wewnętrznej stronie znajdują się po trzy włoski czuciowe. Kiedy zwabiony owad podrażni dwa luj jeden dwukrotnie wtedy pułapka się zamyka. Kiedy przytrafi się fałszywy alarm i zdobycz albo ucieknie albo włoski zostały podrażnione np.. przez krople deszczu pułapka otwiera się następnego dnia. Jeśli jednak owad zostanie złapany i zaczyna walczyć próbując się wydostać wtedy roślina staje się aktywniejsza. Pułapka zaciska się coraz bardziej i wydzielają się soki trawienne. Trawienie ofiary trwa ok. 7 dni, a uzależnione to jest m.in. od wielkości zdobyczy. Substancje odżywcze zostają wchłonięte a pułapka otwiera się i jest gotowa do dalszego polowania.
Ta odmiana muchołówki prawdopodobnie pochodzi z Holandii. Ze względu na mało ciekawy wygląd pułapki początkowo nie było nią większego zainteresowania. Traktowana była więc jako wybryk natury, jednak w późniejszym czasie, po dokładniejszych obserwacjach stwierdzono, że jest odmianą stałą. Charakteryzowała się tym, że utrzymuje się przez dłuższy okres czasu. Nie stwierdzono dotąd jednoznacznie czy mutacja zapisana jest w genach. Ale jest to muchołówka, która nie łowi much.
Pułapki tej odmiany mimo posiadania włosków czuciowych są mało skuteczne. Wielokrotne podrażnienie tych włosków powoduje zamknięcie się pułapki dopiero po kilku minutach. Szanse na zatrzymanie owada w środku zmniejsza także fakt redukcji liczby włosków na zewnątrz pułapki. W przypadku tej odmiany kwiaty wyrastają na grubym kwiatostanie i posiadają wyjątkowo wąskie i długie płatki.
Inna nazwa tej odmiany to "Bart Simpson". [...]
"Cupped Trap" jest jedną z najbardziej znanych i posiadających spory urok odmian muchołówki. W tej chwili ceny są na przyzwoitym poziomie jednak jeszcze w latach 2003-2004 trzeba było wyłożyć za nią ok. 250 zł. Mutacja odbywa się kosztem kształtu liści ale nie ma ona wpływu na zdolność chwytania owadów. Pułapki tej odmiany są ze sobą połączone ściankami po zewnętrznej części rośliny. Tworzą coś w rodzaju kubka (z ang. cup). U starszych osobników zwłaszcza zauważyć można charakterystyczną szeroką blaszkę liściową. Mutacja w przypadku tej odmiany jest stała. [...]
Dionaea muscipula "Justyna Davis" jest odmianą muchołówki, która nie posiada w ogóle żadnych barwników. Zielone są zarówno pułapki oraz blaszki liściowe. Kolor czerwony ani jakiekolwiek zaczerwienienie nie występują. Roślina zarejestrowana została w 2006 roku przez Barryego Ricea. Odmiana ta znana jest także pod nazwami "All Green", "Heterophylla", "Heterodoxa" i "Verte". [...]