Dzbanecznik dwuostrogowy (Nepenthes bicalcarata)
Występuje na północno-zachodnim Borneo. Został odkryty w 1873 roku przez Josepha Daltona Hookera. Ten gatunek występuje w bagnistych lasach, na wysokościach 0-950 m n.p.m.
Łodyga dzbanecznika dwuostrogowego dorasta do 2 m długości. Liście przy łodydze są wąskie, dopiero później się rozszerzają. Mogą osiągnąć 80 cm długości i 12 cm szerokości. Dzbanki posiadają charakterystyczne dwa kły pod daszkiem. Powstają one z przedłużeń wargi wyrastających z końca kołnierzyków. Dzbanki mogą osiągnąć 16 cm szerokości i 25 cm długości. Dzbanki u tych dzbaneczników są górne i dolne (górne są bardziej wydłużone, a dolne bardziej beczułkowate). Ten dzbanecznik jest roślina wieloletnią.
W hodowli cały czas powinna być utrzymywana wysoka temperatura (ok. 20-30ËC). Roślina pnie się przy wyższych poziomach oświetlenia jednak powinna być trzymana w półcieniu. Aby wytworzyły się dzbanki musi być oświetlana 12-16 godzin dziennie. Przez cały czas powinno być także utrzymywane mokre podłoże oraz wysoka wilgotność powietrza (powyżej 85%).